Minster

Eboracum, czyli York, był dla Rzymian główną bazą militarną. W 211 zmarł tu cesarz Septymiusz Sewer, a w 306 Konstancjusz I Chlorus, który był ojcem Konstantyna I Wielkiego. W Yorku również Konstantyn I Wielki został obwołany cesarzem przez swoje wojska (306).

Armia Wikingów zdobyła York w 866, a w 876 Wikingowie osiedlili się na stałe w okolicach Yorkshire. Królowie Wikingów rządzili tym obszarem, nazwanym przez nich Jorvik, przez prawie sto lat. W 954 ostatni król Wikingów - Eryk Krwawy Topór został wygnany, a jego ziemie wcielone do jednoczącej się Anglii.

Katedra w Yorku jest największą średniowieczną katedrą w Anglii i dominuje nad miastem. Ścisłe centrum otoczone jest przez mury wybudowane w 1220 przez Henryka III, po których można się przechadzać po dziś dzień.
W mieście znajduje się jeden z lepszych brytyjskich uniwersytetów (University of York).

York jest również znany z dużej liczby pubów. Mówi się nawet, że każdego dnia roku można iść do innego pubu, lub że z każdego punktu miasta w obrębie murów można zobaczyć przynajmniej jeden pub i przynajmniej jeden kościół.


York często nękają powodzie, mimo obszernych (ale nie zawsze efektywnych) zabezpieczeń przeciwpowodziowych.

 Źródło: Wikipedia